تاتوهای موقتی نانوفناوری می‎توانند حالات صورت شما را دنبال کنند

تاتوهای موقتی الکترونیکی ممکن است در ابتدا به عنوان سرگرمی شروع شده باشند، ولی نوع جدیدی از تاتوی چسبناک از نوع نانوفناوری کاربردهایی در پزشکی برای خود پیدا کرده است. طبق تحقیق جدیدی که در نشریه‎ی گزارشات علمی (Scientific Reports) منتشر شده است، محققان دانشگاه تل‎آویو یک الکترود کربنی نازک و غیر مضر توسعه داده‎اند که می‎تواند بر روی پوست به منظور اندازه‎گیری فعالیت عصبی و ماهیچه‎ای قرار داده شود و به زودی امکان استفاده از آن برای کمک کردن به برگرداندن بافت‎های آسیب دیده به حالت معمولی، وجود دارد.

طبق گفته‎ی سازمان دوستان آمریکایی دانشگاه تل‎آویو (American Friends of Tel Aviv University)، توسعه‎دهنده‎ی این الکتروها پروفسور Yael Hanein دستگاهی را به عنوان جایگزینی برای الکترومیوگرافی ساخته است، یک “عمل پزشکی ناخوشایند و ناراحت‎کننده” که  نیاز به قرارگیری مستقیم الکترودها در بافت ماهیچه‎ای یا الکترودهای سطحی با ظاهر زشت و ژل چسبناکی، دارد. این پروفسور چنین توضیح می‎دهد که “تاتوی ما به بیماران اجازه می‎دهد که به انجام اعمال روزانه‎ی خود ادامه دهند، در همین حین که الکترود فعالیت عصبی و ماهیچه‎ای آن‎ها را بررسی می‎کند. ایده‎ی پشت این خالکوبی این است، آن را بچسبان و وجود آن را فراموش کن.”

Hanein معتقد است این دستگاه فراتر از امر احیابخشی، می‎تواند به منظور مطالعه‎ی پاسخ‎های احساسی با دنبال کردن حالات صورت فرد از طریق سیگنال‎های الکتریکی در ماهیچه‎های صورت آن‎ها، به کار گرفته شود. با آن‎که سایر محققان از طریق نرم‎افزارهای شناخت حالات صورت یا حتی راه‎حل‎هایی که نیاز به جنبه‎های کمتری از فناوری دارند، نظیر پرسش‎نامه‎های فردی، احساسات را مورد مطالعه قرار می‎دهند، پروفسور Hanein فکر می‎کند که تیم او به راه‎حل راحت‎تری دست پیدا کرده است. او در ادامه‎ی سخنان خود می‎گوید “قابلیت شناسایی و نقشه‎نگاری احساسات افراد پتانسیل‎های کاربردی زیادی دارد. تبلیغ‎کنندگان، ناظرات انتخابی، کارشناسان رسانه‎ای و سایرین همه خواهان محک‎زدن واکنش‎های افراد نسبت به محصولات و موقعیت‎های گوناگون هستند.”

با آن‎که چشم‎انداز این‎که یک فرد تبلیغ کننده هر تکان گونه‎ی شما را دنبال کند می‎تواند اندکی ناامید کننده باشد، ولی این پروفسور هم‎چنین پیش‎بینی می‎کند که از دستگاهش به عنوان بررسی هوشیاری رانندگان، به منظور بهبود کنترل ماهیچه در قربانیان سکته یا حتی به عنوان یک اینترفیسی برای افراد قطع عضو به منظور کنترل اندام مصنوعی، استفاده شود.