از امروز، گوگل ابزار SynthID Detector را در سراسر جهان و به زبان انگلیسی در دسترس همه قرار داده است. این ابزار به کاربران کمک می‌کند بفهمند یک عکس، ویدیو یا فایل صوتی با هوش مصنوعی ساخته شده است یا نه. نکته مهم این است که SynthID Detector فقط به محتوای تولید شده با ابزارهای گوگل محدود نیست و می‌تواند محتوای ساخته شده با برخی مدل‌ها و ابزارهای شرکت‌های دیگر، از جمله OpenAI، انویدیا و Kakao را هم بررسی کند. گوگل می‌گوید پشتیبانی از ابزارهای هوش مصنوعی اپل نیز به زودی به این سرویس اضافه خواهد شد.
گوگل اعلام کرده که از زمان معرفی SynthID در سال 2023، بیش از 180 میلیارد عکس و ویدیو و همچنین حدود 240 هزار سال محتوای صوتی را با این فناوری واترمارک کرده است. این اعداد نشان می‌دهند که SynthID دیگر یک فناوری آزمایشی محدود نیست و در مقیاس بسیار بزرگی در محصولات هوش مصنوعی گوگل و برخی شرکای آن استفاده می‌شود.
اما SynthID دقیقاً چگونه کار می‌کند؟ ایده اصلی نسبتاً ساده است. این فناوری هنگام تولید محتوا، یک نشان دیجیتالی نامرئی در آن قرار می‌دهد. این نشان برای چشم یا گوش انسان قابل تشخیص نیست و قرار نیست کیفیت عکس، ویدیو یا صدا را تغییر دهد. در مقابل، ابزارهای مخصوص SynthID می‌توانند وجود آن را شناسایی کنند. بنابراین SynthID Detector در واقع به دنبال همین نشانه‌ها می‌گردد تا مشخص کند محتوای مورد نظر احتمالاً با یکی از ابزارهای هوش مصنوعی مجهز به SynthID ساخته شده است.
این واترمارک طوری طراحی شده که در برابر برخی تغییرات معمول نیز دوام بیاورد. برای مثال، در مورد تصاویر، تغییر رنگ و نور، استفاده از فیلتر، برش دادن تصویر یا فشرده‌سازی فایل لزوماً باعث از بین رفتن واترمارک نمی‌شود. در مورد فایل‌های صوتی نیز SynthID می‌تواند در برابر تغییراتی مانند اضافه شدن نویز، فشرده‌سازی MP3 و تغییر سرعت صدا مقاومت کند.
در مورد ویدیو نیز واترمارک در فریم‌های ویدیو قرار می‌گیرد و به همین دلیل می‌توان بخش‌هایی از یک ویدیو را که احتمالاً با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند شناسایی کرد. نسخه‌های جدید این فناوری همچنین می‌توانند در فایل‌های صوتی، بخش‌هایی را که دارای واترمارک هستند مشخص کنند. این موضوع می‌تواند برای روزنامه‌نگاران، پژوهشگران و افرادی که می‌خواهند منبع یک محتوای منتشر شده در اینترنت را بررسی کنند، کاربرد زیادی داشته باشد.
با این حال، SynthID را نباید یک ابزار قطعی برای تشخیص تمام محتوای تولید شده با هوش مصنوعی در نظر گرفت. این فناوری زمانی می‌تواند محتوا را شناسایی کند که در آن SynthID وجود داشته باشد. به بیان ساده، اگر یک فایل با ابزاری ساخته شده باشد که از SynthID یا فناوری‌های سازگار با آن استفاده نمی‌کند، این سیستم لزوماً نمی‌تواند صرفاً از روی ظاهر یا صدای آن تشخیص دهد که محتوا با هوش مصنوعی ساخته شده است. خود گوگل نیز پیش‌تر تأکید کرده بود که SynthID یک راه‌حل کامل و بدون خطا برای شناسایی محتوای هوش مصنوعی نیست.
نسخه اولیه SynthID Detector در ماه مه 2025 معرفی شد و ابتدا در اختیار گروهی از روزنامه‌نگاران، فعالان حوزه رسانه و پژوهشگران قرار گرفت تا عملکرد آن را آزمایش کنند و بازخورد بدهند. پیش از عرضه عمومی این ابزار نیز کاربران می‌توانستند از Gemini برای بررسی برخی تصاویر و ویدیوها استفاده کنند. Gemini با بررسی واترمارک SynthID می‌توانست درباره تولید یا ویرایش شدن محتوا با ابزارهای هوش مصنوعی گوگل اطلاعاتی ارائه دهد.
حالا با عمومی شدن دسترسی به SynthID Detector، کاربران دیگر برای انجام این بررسی نیازی به استفاده از Gemini ندارند و می‌توانند مستقیماً به پورتال این ابزار مراجعه کنند. کافی است فایل مورد نظر را در سرویس قرار دهند تا سیستم آن را برای یافتن واترمارک SynthID بررسی کند. در صورت پیدا شدن واترمارک، Detector می‌تواند بخش‌هایی از محتوا را که احتمالاً با هوش مصنوعی تولید شده‌اند نیز مشخص کند.
اهمیت چنین ابزاری با افزایش استفاده از تصاویر، ویدیوها و صداهای تولید شده با هوش مصنوعی بیشتر می‌شود. هرچه ساخت محتوای واقع‌گرایانه با ابزارهای هوش مصنوعی آسان‌تر شود، تشخیص منشأ محتوا نیز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. SynthID یکی از تلاش‌های گوگل برای ایجاد چنین لایه‌ای از شفافیت است؛ هرچند برای بررسی دقیق اصالت محتوا، بهتر است در کنار واترمارک‌هایی مانند SynthID از روش‌های دیگری مانند اطلاعات متادیتا و استانداردهایی مثل C2PA Content Credentials نیز استفاده شود.
اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد