بررسی پیکسل اسلیت «Pixel Slate»: سخت‌افزار قوی و نرم‌افزار ضعیف
اخبار

بررسی پیکسل اسلیت «Pixel Slate»: سخت‌افزار قوی و نرم‌افزار ضعیف

10 دقیقه مطالعه

بررسی پیکسل اسلیت واقعا کار دشواری است. این تبلت که جدیدترین محصول گوگل در خط تولید دستگاه‌های گران‌قیمت و با کیفیت مجهز به سیستم عامل Chrome OS می‌باشد، اولین تبلتی‌ست که گوگل پس از یک غیبت 3 ساله در بازار تبلت عرضه می‌کند و قصد آن رقابت با آیپد پرو و سرفیس پرو خواهد بود. اگر فقط بخواهیم سخت‌افزار را در نظر بگیریم، به نظر می‌رسد که پیکسل اسلیت بتواند این کار را انجام دهد: صفحه‌ی چشم‌نواز، سخت‌افزار قدرتمند، طراحی زیبا و یک قابلیت اضافه کردن وسایل جانبی به آن برای افزایش قابلیت‌هایش (همانند مادهای موتورولا).

در این دستگاه، چیزهایی وجود دارند که اپل هیچ‌گاه راضی به استفاده از آن‌ها نشده است؛ مهم‌ترین موارد، وجود یک مرورگر کامل با قابلیت‌های دسکتاپ و سخت‌افزار منعطف‌تر هستند (به طور مثل، این دستگاه از حافظه‌های خارجی پشتیبانی می‌کند؛ همانند همه‌ی کامپیوترهای دیگر به جز آیپد پرو!). اما با وجود اینکه کروم او اس عملکردی قوی در لپتاپ‌ها دارد و پاسخ‌گوی بیشتر نیازهای افراد است، تجربه‌ی نرم‌افزاری پیکسل اسلیت را در بهترین حالت سردرگم کننده و در بدترین حالت آزاردهنده می‌توان نامید! با وجود قیمت‌های فعلی، پیشنهاد دادن این دستگاه به شما برای خرید می‌تواند سخت باشد.

با دیجی رو همراه باشید تا نقدی کامل بر جدیدترین تبلت گوگل داشته باشیم.


سخت‌افزار

پیکسل اسلیت در اولین نگاه به شما حس خوبی می‌دهد؛ این دستگاه بزرگ‌ترین تبلتی‌ست که گوگل تاکنون ساخته و صفحه‌ی آن 12.3 اینچ قطر دارد. حتی با وجود سخت‌افزار قوی در داخل دستگاه (پردازنده‌ی اینتل سری Y و Core i5، هشت گیگابایت رم و 128 گیگابایت حافظه‌ی داخلی) اسلیت نازک بوده و نسبتا هم سبک است. با وحود اینکه این دستگاه 720 گرم وزن دارد، نگه داشتن و کار کردن با آن بسیار آسان‌تر از چیزی‌ست که تصور می‌شود. احتمالا طراحی آن به ظرافت آیپد پروهای جدید اپل نباشد، اما با این وجود طراحی آن به شکلی چشم‌نواز انجام شده است.

صفحه‌ی تبلت طبعا مهم‌ترین قسمت آن است و پیکسل اسلیت بدون نقص این را به شما ارائه می‌دهد. صفحه‌ی 12.3 اینچی با رزولوشن 3000 در 2000 روشنایی خیلی خوبی دارد و تراکم پیکسل آن بیشتر از سرفیس پرو یا آیپد پرو است. البته حاشیه‌های اسلیت به نسبت آیپد پرو ضخیم‌تر هستند، اما از دیگر تبلت‌های موجود در بازار باریک‌تر است (به خصوص از پیکسل بوک!). اما این تنها ایرادی‌ست که می‌توان به طراحی پیکسل اسلیت گرفت؛ در کنار اسپیکرهای فوق‌العاده قدرتمند رو به جلو، پیکسل اسلیت یکی از بهترین تبلت‌ها برای تماشای فیلم و بازی کردن است. حسگر اثر انگشت اسلیت هم روی دکمه‌ی پاور آن قرار دارد و به بهترین شکل ممکن وظیفه‌ی خود را انجام می‌دهد.

از آن‌جایی که گوگل پیکسل اسلیت را بدون کیبورد می‌فروشد و شما باید آن را جداگانه بخرید، قاعدتا تاچ‌اسکرین آن باید نرم باشد و پاسخ مناسبی دهد. در این زمینه‌ این دستگاه موفق عمل می‌کند؛ وبگردی با کروم یا نوشتن نوت‌ها و مکالمات همگی بدون مشکلی انجام می‌شوند. البته، صفحه‌ی لمسی به اندازه‌ی آیپد پروی اپل قوی نیست ولی هم‌چنان به اندازه‌ی کافی نیازهای شما را برآورده می‌کند. متاسفانه زمانی که اپلیکیشن‌های اندروید به این معادله اضافه می‌شوند، مشکلاتی ایجاد می‌شوند که جلوتر به آن‌ها می‌پردازیم.


کیبورد

همانند مایکروسافت و اپل، گوگل کیبوردی جداگانه برای پیکسل اسلیت به فروش می‌رساند. داشتن این کیبورد که 199 دلار هم قیمت دارد، می‌تواند جزء ضروریات تلقی شود: کروم او اس به خوبی با صفحه‌ی لمسی کار می‌کند، اما داشتن دستگاه‌های ورودی معمولی بی‌شک کار شما را راحت‌تر می‌کند. کیبورد پیکسل اسلیت از آهن‌رباهایی قدرتمند برای متصل شدن به تبلت و نگه داشتن آن در جای خود استفاده می‌کند. همین آهن‌رباها به شما اجازه می‌دهند که زاویه‌ی تبلت را به میزان دلخواه خود تغییر دهید.

با توجه به نازکی کیبورد، کار با آن خیلی راحت‌تر از چیزی است که انتظار می‌رود.کیبوردها نور پشتی دارند و بیشتر از کیبورد آیپد پرو تابش دارند. متاسفانه، زمانی که شما این کیبورد را از روی میز خود برمی‌دارید، متوجه می‌شوید که کار با آن کمی دشوار می‌شوید. اگر بخواهید آن را روی پاهای خود بگذارید کار کمی سخت می‌شود و انتظار می‌رفت که با قیمت 199 دلاری، گوگل کمی به طراحی این کیبورد توجه بیشتری ارائه می‌کرد.


نرم افزار

مشکلات جزئی سخت‌افزاری که در بالا به آن‌ها اشاره شد، به نسبت مشکلات نرم‌افزاری پیکسل اسلیت بسیار کوچک هستند. به طور کلی، گوگل سعی دارد که این دستگاه‌ها را تبدیل به یک دستگاه همه‌کاره برای همه‌ی افراد کنند. این دستگاه می‌تواند اپلیکیشن‌های کروم و اندرویدی را اجرا کند، و به طور هم‌زمان هم تبلت و هم لپتاپ است؛ متاسفانه در تمامی این موضوعات، نرم‌افزار اسلیت عملکرد ضعیفی دارد.

اگر اخبار گوگل را همراهی کرده باشید، می‌دانید که این شرکت چندی پیش در آپدیتی برای کروم او اس یک رابط کاربری که با تبلت هماهنگی بیشتری دارد، برای دستگاه‌هایی که همانند پیکسل بوک توانایی تبدیل شدن به تبلت را هم دارند، عرضه کرد. اما به دلایلی که برای ما هم مشخص نیست، رابط کاربری تبلت سرعت کمتری از حالت دسکتاپ دارد. در هنگام مولتی تسک نیز به شما حس استفاده کردن از یک کامپیوتر 5 ساله القا می‌شود؛ می‌توان با آن کار کرد ولی متاسفانه بهینه‌سازی لازم را ندارد.

اگر این تنها مشکل نرم‌افزاری بود، می‌توانستیم به شکلی با آن کنار بیاییم. اما عملکرد اپلیکیشن‌های اندروید روی پیکسل اسلیت مشکل بسیار بزرگ‌تری است. حدود دو سال از اولین باری که گوگل پشتیبانی از گوگل پلی را در کروم او اس معرفی کرد می‌گذرد و با وجود اینکه در بسیاری از موارد این موضوع کارآمد است، در کل تجربه‌ای که به شما ارائه می‌شود بی شباهت به یک تجربه‌ی Beta از یک سرویس نیست.

دو مشکل اصلی با اپلیکیشن‌های اندروید روی پیکسل اسلیت وجود دارد. اول اینکه بیشتر اپ‌ها به شکلی طراحی شده‌اند که توسعه دهندگان صفحه‌ی بزرگ را در هنگام ساخت برنامه در ذهن نداشته‌اند. این مشکل چندین سال است که وجود دارد و تغییر زیادی هم در آن حاصل نشده است. بعضی اپلیکیشن‌ها همانند Todoist و اسپاتیفای به صورت خود به خود با توجه به اندازه‌ی صفحه سازگار می‌شوند. با این حال، تعداد اپلیکیشن‌هایی که از صفحه‌ی بزرگ این تبلت استفاده نمی‌کنند بسیار زیاد است.

بعضی اپلیکیشن‌های بسیار محبوب، همانند اینستاگرام، کاملا خراب هستند. گوگل از زمان عرضه‌ی پیکسل بوک در سال گذشته، راجع به اینستاگرام و کار کردن آن روی کروم‌بوک‌ها صحبت‌های زیادی کرده، اما در پیکسل اسلیت، این اپلیکیشن فقط در حالت تمام صفحه اجرا می‌شود و نوارهای مشکی غول آسایی در کناره‌های صفحه وجود دارد. کپشن پست‌ها نیز بعد از تعدادی کلمه قطع می‌شوند که اسکرول کردن به پایین را دشوارتر از قبل می‌سازند. البته می‌توانید استفاده‌ی معمول از این اپلیکیشن را داشته باشید، ولی به طور کلی تجربه‌ی ناامیدکننده‌ای خواهد بود.

مشکل بزرگ دیگر با اپلیکیشن‌های اندروید، این است که باید بین استفاده از اپلیکیشن اندروید و یا وب اپ (Web Application) تصمیم بگیرید. هرکدام از این موارد نکات منفی خود را دارند. به طور مثال، سایت گوگل فوتوز (Google Photos) اسکرولری در سمت راست دارد که به شما اجازه می‌دهد به سرعت سالیان گذشته را در قاب تصاویر مرور کنید.. اما نمی‌توانید آن را با لمس به پایین بکشید! ضربه زدن به آن شما را به تایم لاین مورد نظرتان می‌برد، اما نمی‌توانید به راحتی اپلیکیشن این کار را بکنید؛ پس در این مورد استفاده از اپ در حالت تبلت راحت‌تر است. این موضوع می‌تواند نیاز به چندین آیکون برای یک برنامه را ایجاد کند که این خود مشکل ساز است.


عملکرد سخت‌افزار و طول عمر باتری

به طور کلی، ما پیکسل اسلیت را همانند کروم‌بوک‌های معمولی استفاده می‌کنیم؛ قرار گرفته در کیبورد فولیو به همراه اپلیکیشن‌های وب برای تقریبا همه‌ی نیازهای شما. من تعددی از اپ‌های اندرویدی را نیز روی آن اجرا کردم (به طور مثال، ادوبی لایت روم که عملکردی بسیار قوی داشت)، اما تقریبا همه‌ی نیازهای ما بدون نیاز به اپلیکیشن اندروید قابل حل است.

زمانی که اسلیت به صورت تبلت مورد استفاده قرار گیرد، بیشترین کاری که با آن انجام می‌شود مرور وب، تماشای ویدیو و بازی کردن است. مرور وب طبعا یکی از بهترین ویژگی‌های اسلیت است؛ زیرا در یک تبلت، شما نسخه‌ی کامل کروم را دارید و می‌توانید با آن به راحتی وب‌سایت‌های مورد علاقه‌تان را مرور کنید! از سوی دیگر، آیپد پرو نسخه‌ی موبایل سفری را مورد استفاده قرار می‌دهد که البته در طی سالیان رشد داشته، اما هم‌چنان با کروم اختلاف زیادی دارد، و همان‌طور که قبل‌تر گفتیم، اسلیت یک گزینه‌ی بسیار مناسب برای تماشای فیلم در فضای بیرون از خانه یا روی رخت‌ خوابتان است.

در مورد گیمینگ نیز عملکرد متفاوت است؛ گوگل بازی‌های خاصی همانند آسفالت 9 و Don’t Starve را پیشنهد می‌دهد که انصافا کیفیت آن‌ها بالا بود و به روانی اجرا می‌شدند. اما بعضی موارد دیگر، همانند Alto’s Odyssey که یکی از بازی‌های مورد علاقه‌ی ماست، به روانی که از سخت افزار قدرتمند پیکسل اسلیت انتظار می‌رود، نبود. احتمالا دلیل این موضوع بهینه‌سازی نشدن اپلیکیشن‌ها برای معماری x86 باشد؛ اما برای یک کاربر عادی این موضوع اهمیت چندانی ندارد؛ چیزی که اهمیت دارد این است که آیپد پرو بدون هیچ مشکلی هر اپلیکیشنی که بخواهید را اجرا می‌کند.

پیکسل بوک پن 99 دلاری که سال گذشته عرضه شد نیز با واکنش‌های مختلفی رو به رو شد. بعضی اپلیکیشن‌های اندرویدی همانند اسکویید، نبو و اسکچ‌بوک اتودسک، پاسخ خوبی داشتند، اما دیگر اپلیکیشن‌ها، حتی اپلیکیشن‌های خود گوگل کمی آهسته به نظر می‌آید. در مقایسه‌ی قلم بین پیکسل و آیپد، در همه‌ی کیس‌ها آیپد برنده می‌شود و اگر شما به طراحی و کلا تولید محتوا علاقه دارید، آیپد پرو و یا حتی آیپد معمولی گزینه‌ی بهتری است.

در مورد باتری هم، عملکرد آن قابل قبول بوده اما چندان قدرتمند نیست. پیکسل اسلیت تنها 8 ساعت در تست ویدیوی ما کار کرد که با توجه به قول گوگل مبتنی بر پخش 12 ساعته کمی ناامید کننده بود. البته نمی‌دانیم که گوگل در آزمایش خود به کدام یک از مدل‌های پیکسل اسلیت اشاره دارد، اما این تبلت 5 کانفیگ مختلف دارد که ممکن است کور آی 5 اینتل راندمان کمتری از سلرون یا M3 داشته باشد.


مشخصات و قیمت

قیمت بالای اسلیت، آخرین مشکل این دستگاه است. دستگاه مورد تست ما 999 دلار قیمت داشت و قلم و کیبورد هم به ترتیب 99 و 199 دلار، به ترتیب، قیمت داشتند. گوگل 4 کانفیگ دیگر از پیکسل اسلیت را می‌فروشد که از 599 دلار شروع می‌شود. دستگاه 599 دلاری فقط 32 گیگابایت حافظه‌ی داخلی، 4 گیگابایت رم و پردازنده‌ی سلرون دارد. بر اساس تجارب ما، پیشنهاد می‌شود که دستگاهی با این قدرت ضعیف خریداری نکنید.

نسخه‌ی 799 دلاری هم دارای پردازنده‌ی M3 اینتل، 64 گیگابایت و 8 گیگابایت بوده و به نظر می‌رسد که قدرت کافی برای رفع نیازهای روزمره را داشته باشد؛ اما این مقدار پول هم برای دستگاهی که دارای مشکلات نرم‌افزاری فراوان است، زیاد به نظر می‌رسد.


جمع بندی

ما تبلت‌ها و کروم او اس را دوست داریم، و امیدوار بودیم که پیکسل اسلیت بتواند انتظارات مارا برآورده کند. با وجود مشکلاتی که وجود دارد، اسلیت نکات مثبت زیادی هم دارد. زمانی که از آن به عنوان یک لپ‌تاپ استفاده کنید، یکی از بهترین دستگاه‌های کروم او اس موجود در بازار خواهد بود. صفحه‌ی نمایش فوق‌العاده است، عملکرد روان بوده و طراحی گوشی هم جذاب، باریک و زیبا است. متاسفانه، ترکیب مشکلات سخت‌افزار و باگ‌های نرم‌افزاری آن را تبدیل به دستگاهی می‌سازد که پتانسیل دست نیافته‌ی زیادی دارد.

واکنش شما به این مطلب چه بود؟

اولین نفری باشید که دیدگاه می‌گذارد

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.