اگر حتی ذره‌ای علاقه‌مند به بازی‌های رایانه‌ای هستید، بی‌شک در ماه‌های اخیر نام حداقل یکی از دو بازی Fortnite و PUBG به گوشتان خورده است. این دو بازی در مدتی کوتاه، رکوردهای عجیب غریبی به جای گذاشتند که اگر از لحاظ آماری حساب کنیم، آن‌ها را پرطرفدارترین بازی‌های تاریخ می‌سازند؛ چندی پیش PUBG رکورد 3.2 میلیون بازیکن هم‌زمان را از خود به جای گذاشت که این رکورد در فاصله‌ی کوتاهی توسط Fortnite، بخش Battle Royale آن شکسته شد: 3.4 میلیون نفر! این آمار خیره‌کننده هستند؛ اما دلیل موفقیت این دو بازی چیست؟

اول بیایید نگاهی کوتاه به ژانر Battle Royale بیندازیم. کلیت این ژانر بسیار ساده است: تعدادی بازیکن در یک نقشه‌ی بزرگ در کنار هم قرار می‌گیرند و هرکس در نهایت زنده بماند، برنده‌ی بازی می‌شود؛ چیزی شبیه به Hunger Games. بازیکن‌ها بدون هیچ‌گونه تجهیزاتی بازی را شروع می‌کنند و باید تجهیزات مورد نیاز را در نقشه بیابند. همین طرح در ظاهر ساده، درگیری‌ها و سناریو‌هایی را به وجود می‌آورد که آدرنالین ترشح شده در حین بازی، شما را به شکلی شدید معتاد به تکرار چندباره و چندباره‌ی بازی می‌کند.

نام این ژانر از فیلم ژاپنی Battle Royale که در سال 2000 ساخته شده الهام گرفته شده است؛ اما می‌توان اولین نمونه از این بازی‌ها را ماد Hunger Games ماین‌کرفت دانست که مدت کوتاهی بعد از اکران نسخه‌ی اول The Hunger Games در سال 2012 ساخته شد. در این بازی، تعدادی صندوق وجود داشت که لوازم اولیه برای بقا در آن‌ها قرار گرفته بود. مدتی بعد نیز ماد DayZ برای ARMA 2 ساخته شد. پس از آن، تعداد زیادی بازی با این سبک و سیاق ساخته شد، اما اولین بازی واقعا موفق در این زمینه را باید بازی PlayerUnknown دانست که در ابتدا به عنوان یک ماد دیگر برای ARMA 3 ساخته شد و مدتی بعد به عنوان یک بازی مستقل در استیم منتشر شد. این بازی به شکلی توفانی همه‌ی بازی‌های پرطرفدار استیم، حتی Counter Strike و Dota 2 را کنار زد و با اختلاف تبدیل به پربازیکن ترین بازی استیم شد. بازی‌های دیگری همانند H1Z1 نیز ساخته شدند که در ابتدا موفقیت‌هایی را کسب کردند اما در نهایت به خاطر استراتژی‌های غلط شرکت‌ سازنده، توانایی رقابت با پاب‌جی (PUBG) را نیافتند.

در مارس سال 2017 که پاب‌جی به صورت Early Access منتشر شد، برای چندین ماه به نظر می‌رسید که پاب‌جی یکه‌تاز ژانر بتل رویال باشد و بازی‌ای توانایی رقابت با آن را پیدا نکند؛ اما در سپتامبر سال 2017، همه چیز تغییر کرد.

بازی فورت‌نایت که در جولای 2017 منتشر شده بود و نقد‌های معمولی دریافت کرده‌ بود، در سپتامبر یک به روز رسانی دریافت کرد و حالت Battle Royale به آن اضافی شد. این حالت بازی رایگان بود و برروی کنسول پلی استیشن 4 نیز موجود بود؛ پلتفرمی که تعداد زیادی بازیکن را در خود جای داده است. این دو فاکتور در کنار هم باعث شد که شروع فورت‌نایت نیز همانند پاب‌جی با استقبالی فوق‌العاده مواجه باشد. اما این در همین‌جا ختم نشد؛ کمپانی اپیک‌ گیمز، که آن‌ها را احتمالا با عناوینی چون Gears of War، Unreal Tournument و Bulletstorm می‌شناسید، پشتیبانی فوق‌العاده‌ای برای فورت نایت ارائه داد و با به روز‌رسانی‌های متنوع، روز به روز آن‌را بهبود بخشید.

کدام یکی از این بازی‌ها باب میل‌ شما ‌خواهد بود؟ در ادامه با ما همراه باشید تا این دو بازی را به صورت جداگانه بررسی کنیم و در نهایت مقایسه‌ی آن‌ها را باهم انجام دهیم.

PlayerUnknown’s Battlegrounds

این بازی در ابتدا توسط برندن گرین یا همان PlayerUnknown به عنوان مادی برای بازی ARMA 3 ساخته شد و در نهایت توسط شرکت Bluehole که یک شرکت کره‌ای است، به صورت یک بازی جداگانه در آمد و در مارس 2017 به شکل Early Acess روی استیم منتشر شد و در دسامبر 2017 به شکل نهایی در آمد.

در این بازی، در ابتدا شما توسط یک چتر نجات به داخل یک نقشه وارد می‌شوید و چیزی جز لباس زیر ندارید! هم‌اکنون شما باید به دنبال وسایل لازم برای بقا باشید و در این حین دیگر بازیکن‌ها را نیز از بین ببرید. هرکس که در نهایت از بین حدود 100 نفر (چون تعداد بازیکن‌ها معمولا بین 90 تا 100 نفر است) زنده بماند، برنده تلقی می‌شود. این بازی برای ایکس باکس وان و پی سی منتشر شده است و نسخه‌ی موبایلی آن فعلا فقط به زبان چینی موجود است.

یکی از مهم‌ترین چیزهایی که در بازی وجود داشت و آن‌ را از بازی‌های مشابه خود جدا می‌ساخت، این بود که تجهیزات بازی، در سرتاسر نقشه پراکنده شده بودند و در یک محل مرکزی قرار نگرفته بودند. یک مکانیسم بسیار مهم دیگر، کوچک‌ شدن تدریجی نقشه است که باعث می‌شود بازیکن‌ها در گوشه و کنار نقشه مخفی نشوند و مجبور شوند که به هم نزدیک‌تر شوند. این از طولانی شدن بیش از حد بازی و به اصطلاح همان خف کردن (!) زیادی بازیکنان جلوگیری می‌کند! کسی که در قسمت حذف شده از نقشه قرار گیرد به صورت تدریجی آسیب می‌بیند و باید هرچه سریع‌تر خود را به قسمتی از نقشه که حذف نشده برساند.  هرچند دقیقه یک بار هم قسمتی از نقشه به شکل قرمز در می‌آید و بمبی در آن‌جا منفجر می‌شود که بازیکنان باید از قرار گرفتن در منطقه‌ی قرمز خودداری کنند.

یک نکته‌ی دیگر هم وجود وسایل نقلیه در بازی است که البته در مکانیسم هسته‌ای بازی تغییر چندانی ایجاد نمی‌کند ولی تنوع‌هایی در آن ایجاد می‌کنند و مهم‌ترین کاربرد آن‌ها جابه‌جایی سریع بین نقاط مختلف نقشه است.

پس از پایان بازی، براساس عملکردتان ارز داخل بازی را دریافت می‌کنید و با آن می‌توانید تغییراتی ظاهری در شخصیت بازی خود ایجاد کنید.

Fortnite Battle Royale

بازی فورت‌نایت در جولای 2017 به صورت Early Access منتشر شد و نقد‌هایی که دریافت کرد کاملا معمولی بود. خیلی‌ها آن‌ را در دریای بازی‌های Survival موجود در بازار یک تقلید دیگر می‌شماردند ولی بعضی هم آن‌ را به خاطر فضای شاد و جالبش مورد تحسین قرار دادند. اما بزرگ‌ترین موفقیت این بازی با عرضه‌ی حالت Battle Royale به دست آمد؛ این حالت در سپتامبر 2017 عرضه شد و رایگان بود. این رایگان بودن بازی آن را بسیار جذاب می‌ساخت و در مدت کوتاهی توانست بازیکنان بی‌شماری را به خود جلب کند. این بازی برای هر سه پلتفرم پی سی، ایکس باکس وان و پلی استیشن 4 عرضه شده است و ظاهرا نسخه‌ی اندروید و آی او اس آن نیز در راه است.

در ابتدا، این بازی بسیار شبیه به پاب‌جی به نظر می‌رسد و تا حدودی هم این‌طور هست: شما با یک چتر نجات وارد نقشه‌ی بازی می‌شوید، تجهیزات در سرتاسر نقشه پخش شده اند و نقشه‌ی بازی به صورت تدریجی کوچک می‌شود؛ اما در حقیقت این مکانیسم‌هایی که احتمالا بعضا تصور می‌شود فقط تقلیدی از پاب‌جی هستند، پایه‌ی همه‌ی بازی‌های Battle Royale است و از این لحاظ نمی‌توان به آن خرده گرفت.

مهم‌ترین تفاوت بازی فورت‌نایت با دیگر بازی‌های هم‌سبک خود و به طور خاص پاب‌جی، وجود امکان ساخت و ساز و تخریب ‌پذیری کامل محیط بازی است. این عامل به بازی تنوع خوبی می‌بخشد و نبردها را از یک شکلی خارج می‌کند. یک مورد دیگر که در موفقیت این بازی نقش داشته، این است که با وجود رایگان بودن، تمامی خرید‌های درون بازی فقط ظاهری یا Cosmetic هستند و تاثیری روی گیم‌پلی بازی ندارند. کوچک‌شدن نقشه نیز به شکل ایجاد یک توفان است که به تدریج کوچک‌تر می‌شود و بازیکن‌ها را به هم نزدیک‌تر می‌کند. وسایل نقلیه نیز در این بازی وجود ندارند ولی می‌توان در جای جای نقشه در زمان لازم جا به جا شد.

PUBG یا Fortnite؟

پاسخ دادن این سوال بسیارسخت است و احتمالا در نهایت به سلیقه‌ی شخصی شما بر می‌گردد. پاب‌جی فضای جدی‌تری دارد ودر واقع جوی همانند یک جنگ واقعی دارد. اما فورت‌نایت کمی کارتونی‌شکل تر است که البته این چیزی از جذابیت آن کم نمی‌کند. عنصر ساخت و ساز در فورت‌نایت به این بازی تنوع بسیار خوبی بخشیده است و در واقع می‌توان این‌طور گفت که هیچ‌کدام از نبرد‌های فورت‌نایت شبیه هم نیستند؛ این مورد همیشه در پاب‌جی صادق نیست و بعضی وقت‌ها ممکن است کمی نبردها تکراری شوند. اما از سوی دیگر، وسایل نقلیه در پاب‌جی وجود دارند که جا به جایی را آسان‌تر می‌سازند و می‌توانند به زنده ماندن بیشتر شما کمک کنند.

مهم‌ترین ایرادی که می‌توان به پاب‌جی گرفت، این است که بهینه‌سازی عملکردی آن به خوبی انجام نشده و حتی با سیستمی قوی، ممکن است نتوانید آن را به راحتی اجرا کنید. یکی از کاربران توییتر به شوخی گفته بود که ایلان ماسک در حال ساخت کامپیوتری است که می‌تواند تمامی جهان هستی را از نو با تمام اجزای آن بازسازی کند، و یا پاب‌جی را با 60 فریم بر ثانیه اجرا کند؛ اما نمی‌تواند هردوی این کارها را به صورت هم‌زمان انجام دهد!

اما از سوی دیگر، فورت‌نایت حتی با یک کامپیوتر میان‌رده هم قابل اجراست و روی پلی استیشن 4 و ایکس باکس وان نیز با نرخ فریم 60 اجرا می‌شود. البته سبک گرافیکی سبک‌تر فورت‌نایت بی‌شک در این مورد بی‌تاثیر نیست؛ اما احتمالا تجربه‌ی بالای اپیک گیمز در این زمینه به آن‌ها کمک کرده است تا از رقیب اصلی خود، گوی سبقت را بربایند.

نکته‌ی دیگر، به روز‌رسانی‌های فراوان و متعدد فورت‌نایت به نسبت پاب‌جی است که این نیز احتمالا به خاطر این است که اپیک‌ گیمز یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های بازی‌سازی است و قطعا توانایی سرمایه‌گذاری و تخصیص نیروی انسانی بیشتری به نسبت شرکت Bluehole دارد. اپیک گیمز حتی دیگر بازی آنلاین خود که پشتیبانی می‌شد، یعنی Paragon را کنسل کرده است و از ماه آپریل سال جاری، پشتیبانی از آن انجام نخواهد شد.

در پایان سخن باید گفت که اگر شما به بازی‌های اکشن نظامی جدی علاقه‌مندید، و هم‌چنین سیستم کامپیوتری قوی در دسترس دارید، احتمالا پاب‌جی بیشتر به مذاق شما خوش بیاید. از سوی دیگر، فورت‌نایت جوی کمی غیرجدی‌تر دارد که البته این به هیچ‌وجه از جذابیت آن کم نمی‌کند؛ این سبک کارتونی باعث شده است که عملکرد فنی این بازی بهتر از فورت‌نایت باشد و شما بتوانید با یک سیستم معمولی آن را اجرا کنید.

انتخاب شما هرکدام که هست، می‌توانم با اطمینان به شما بگویم که هجوم آدرنالین این دو بازی را در هیچ بازی دیگری تجربه نخواهید کرد؛ زمانی که جزء دو نفر باقی مانده در پایان بازی باشید، معنای واقعی هیجان را درک خواهید کرد و نقش بستن صفحه‌ی پیروزی روی صفحه نمایش شما، به خصوص برای اولین بار، احتمالا تبدیل یکی از لذت‌بخش ترین تجارب گیمینگ شما خواهد شد.