دانستنی هایی جالب و خواندنی در مورد سیاره زحل

سیاره زحل یکی از سیارات منظومه شمسی است که با حلقه دورش شناخته می‌شود و احتمالاً آن را بارها در تصاویر و ویدیوها دیده‌اید. این سیاره از نظر نزدیکی به خورشید، جایگاه ششم را از آن خود کرده و از نظر میزان بزرگی، دومین سیاره است. زحل نیز مانند مشتری، یکی از غول‌های گازی سیستم خورشیدی است که گاز آن عمدتا ترکیبی از هیدروژن، هلیوم و متان می‌باشد. در ادامه این مقاله از دیجی رو قصد داریم تا شما را با حقایقی جالب در مورد زحل آشنا کنیم. با ما همراه باشید.

حقایقی جالب درباره زحل

زحل دورترین سیاره‌ایست که می‌توان آن را با چشم غیر مسلح دید

در طبقه‌بندی سیارات بر اساس درخشان بودنشان، زحل جایگاه پنجم را در منظومه شمسی کسب می‌کند. این موضوع، مطالعه آن را آسان‌تر کرده به طوری‌که تنها با یک تلسکوپ کوچک و یا بینوکلار می‌توان در موردش اطلاعات کسب کرد.

زحل در تمدن‌های کهنی مانند بابلیان و مشاهده‌گران خاور دور نیز شناخته شده بود

نام انگلیسی این سیاره (Saturn) از روی نام یکی از خدایان رومی Saturnus اتخاذ شده و از طرف دیگر در یونان به نام کرونوس شناخته می‌شد.

زحل هموارترین سیاره است

نسبت قطر قطبی به قطر استوایی این سیاره برابر با 0.9 می‌باشد و دلیل آن را می‌توان معطوف به چگالی پایین و سرعت چرخش بالای سیاره دانست. زمان مورد نیاز برای یک دور چرخش زحل به دور محور خود، برابر با 10 ساعت و 34 دقیقه است. این زمان کوتاه رکوردی است که هیچکدام از سیارات دیگر منظومه شمسی نتوانسته آن را بشکند.

مطابق با زمان زمین، زحل هر 29.4 سال یکبار به دور خورشید می‌گردد!

آشوریان باستان، نام مستعار «لوبادساگوش» را به این سیاره نسبت داده‌اند و دلیل آن، حرکت بسیار آرام زحل در فضای تیره و پر از ستاره پشت سرش می‌باشد. لوبادساگوش به معنی «کهن‌ترین کهن‌ها» است.

اتمسفر بالایی زحل به چندین دسته ابر تقسیم شده است

بالاترین لایه از اتمسفر زحل، از یخ‌های آمونیاکی تشکیل شده و زیر آن متعلق به ابرهایی است که عمدتاً جنسشان از یخِ آب است. لایه‌های پایین‌تر نیز ترکیبی از هیدروژن سرد و یخ سولفور می‌باشند.

دانستنی‌های جالب و خواندنی در مورد سیاره زحلسیاره زحل

زحل نیز مانند مشتری، دارای طوفان‌های بیضی شکل است

در منطقه اطراف قطب شمال زحل، یک الگوی شش وجهی در ابرها وجود دارد. دانشمندان بر این باور هستند که این الگوی موجی، در ابرهایی به وجود آمده که در لایه‎‌های بالاتر قرار گرفته‌اند. در قطب جنوب نیز به نظر می‌رسد که یک طوفان گردبادی عظیم در جریان است.

زحل عمدتاً از هیدروژن تشکیل شده است

هیدروژن موجود در این سیاره، در لایه‌های مختلف وجود دارد و این هیدروژن در لایه‌های نزدیک‌تر به سیاره، چگال‌تر می‌گردد. تا جایی‌که در اعماق درون سیاره این هیدروژن به صورت جامد درآمده است. همانند زمین، هسته مرکزی زحل نیز از فضایی بسیار داغ و پر حرارت تشکیل شده است.

گسترده‌ترین حلقه‌ها در منظومه شمسی، متعلق به زحل است

حلقه‌های زحل، عمدتاً از تکه‌های یخ و مقدار کمی غبار کربن تشکیل شده است. پهنای این حلقه‌ها در حدود 120700 کیلومتر است. درحالی‌که که ضخامت آن‌ها تنها 20 متر می‌باشد!

زحل، 150 قمر و قمر کوچک دارد

تمام این اقمار، یخ‌زده‌اند و بزرگترین‌شان عبارتند از تایتان و رئا. انسلادوس نیز ششمین قمر زحل از نظر بزرگی است که به نظر می‌رسد در پشت فضای یخزده آن، یک اقیانوس وجود داشته باشد.

تایتان، قمری است که مملو از نیتروژن چگال می‌باشد

این قمر بیشتر از سنگ و یخِ آب تشکیل شده و سطح یخ‌زده آن را دریاچه‌هایی از متان مایع و مناظری از نیتروژن جامد پوشانده است. دانشمندان بر این باورند که زندگی برروی تایتان امکان‌پذیر است ولی نه به شکل حیاتی که در زمین جاری است.

تاکنون 4 فضاپیما از زحل دیدن کرده‌اند

پایونیر11، وویجر1، وویجر2 و کاسینی-هویگنس، فضاپیماهایی بودند که برای مطالعه و مشاهده زحل، مامور شدند. برای مثال، ماموریت کاسینی از جولای 2004 تا سپتامبر 2017 طول کشید و در طول این مدت، داده‌های ارزشمندی از این سیاره، قمرها و حلقه‌های آن برای دانشمندان این حوزه جمع‌آوری و ارسال کرد.

زحل بیشترین تعداد قمر را دارد

در سال 2019، تعداد 20 قمر جدید در اطراف زحل کشف شدند که تعداد اقمار آن را به 82 رساند. در مجموع زحل 3 قمر بیشتر از مشتری دارد.

مقایسه زمین و زحل

 

مقاسیه زمین و زحل

مقایسه میان زمین و زحل در شکل بالا انجام شده است. در ابتدای تصویر، اندازه زمین در برابر زحل به نمایش گذاشته شده و در ادامه‌ی تصویر، به ترتیب فاکتورهای قطر، جرم، تعداد قمر، فاصله از خورشید، طول سال و دمای هر دو سیاره آورده شده است.

حلقه‌های زحل

باوجود اینکه همه غول‌های گازی منظومه شمسی، دارای حلقه هستند ولی هچکدام از این حلقه‌ها به اندازه حلقه‌های زحل منحصر به فرد و وسیع نیستند. حلقه‌های زحل اولین بار توسط گالیله و در سال 1610 کشف شد و اولین تصویر نزدیک از این حلقه‌ها، به واسطه فضاپیمای پایونیر11 گرفته شد. این فضاپیما در سال 1971 به زحل فرستاده شده بود.

حلقه‌های زحل از میلیاردها ذره تشکیل شده که ابعادشان از گرد و غبار ریز تا صخره‌هایی به اندازه کوه های عظیم را شامل می‌شود! جنس این ذرات یخ و سنگ است و گمان می‌رود که این ذرات از سیارک‌ها، ستاره‌های دنباله‌دار و قمر‌ها جدا شده و به این حلقه‌ها اضافه گشته‌اند.

حلقه‌های زحل به 7 گروه تقسیم می‌گردند که هر کدام از آن‌ها به ترتیب زمان اکتشافشان با الفبای انگلیسی نامگذاری شده‌اند. نام آن‌ها از نزدیکترین حلقه به دورترین، عبارت است از: D، C، B، A، F، G و E. حلقه F توسط دو قمر پرومتئوس و پاندورا در جای خود نگه داشته شده است. به این دو قمر، اقمار چوپان نیز گفته می‌شود.

اتمسفر زحل

جو زحل به صورت عمده از هیدروژن (96%) و هلیوم (3%) تشکیل شده و مواد دیگری همچون متان، آمونیاک، استیلن، اتان، پروپان و فسفین نیز در اتمسفر این سیاره وجود دارد. سرعت باد در اتمسفر بالایی زحل تا 500 متر بر ثانیه هم می‌رسد. این بادها به همراه گرمای درون سیاره، باعث ایجاد نوارهای زرد و طلایی بر روی آن شده‌اند.

منبع space-facts
مطالب پیشنهادی
guest
2 دیدگاه
بازخورد میان متنی
نمایش همه دیدگاه‌ها