خداحافظی با ساعت های هوشمند بی مصرف

خداحافظی با ساعت های هوشمند
خداحافظی با ساعت های هوشمند

بسیاری از کارشناسان بر این عقیده اند که ساعت های هوشمند در حال مرگ هستند: این ساعت ها معمولا گران هستند و علاقه ی کاربران به آنها رو به کاهش است (البته از ابتدا هم مردم زیاد علاقه ای به آنها نداشتند). آمار هم بیانگر این روند هستند.

عرضه و فروش در بازار

به طور کلی مسیر توسعه و تجاری سازی یک محصول ساده است: سازنده محصول خود را می سازد (مثلا سامسونگ Samsung Gear را می سازد)، این محصول را به توزیع کنندگان ارسال می کند و این توزیع کنندگان دستگاه را به مشتری می رسانند. تعداد ساعت های هوشمندی که تولید کنندگان به توزیع کنندگان رسانده اند از 5.6 میلیون در سه ماهه سوم سال گذشته به 2.7 میلیون در امسال رسیده است یعنی 51.6% کاهش داشته است.

این اطلاعات را شرکت معتبر IDC که در زمینه ی آمارهای تکنولوژیک فعالیت دارد دیروز در وبسایت خود منتشر کرده است. در این گزارش اشاره شده که جایگاه اپل به عنوان مهمترین سازنده ی ساعت های هوشمند متزلزل شده است. در سال گذشته تعداد ساعت های هوشمندی که اپل برای توزیع کنندگان ارسال کرده است از 3.9 میلیون در سال 2015 به فقط 1.1 میلیون کاهش یافته و سهم این شرکت از 70.2% بازار به 41.3% رسیده است. البته باید منتظر فروش ساعت های جدید اپل و تاثیر آن بر آمارها باشیم.

زمینه های فعالیت

ساعت های هوشمند کاربردهای زیادی دارند و همانطور که در ادامه توضیح خواهیم داد این مساله جزو ضعف های آنها به شمار می رود. با توجه به آمارها متوجه می شویم که Garmin تنها برند ساعت مچی هوشمند بوده است که در سال گذشته افزایش فروش قابل توجهی را تجربه کرده است (324%). واضح ترین سوالی که پیش می آید این است: چرا؟ پاسخ به این سوال ساده است. برخلاف سایر تولیدکنندگان، گارمین بازار مشخصی را هدف قرار گرفته است.

Garmin Vivoactive
Garmin Vivoactive

گارمین بیشتر به فعالیت های در فضای باز پرداخته، فعالیت هایی که بیشتر با GPS و ورزش و تندرستی ارتباط دارند. البته برند خوب گارمین نیز در این فروش بی تاثیر نیست اما عامل اصلی را می توان تخصصی بودن این ساعت هوشمند به نسبت ساعت هایی با چندین کاربری دانست.

چرا بازار تغییر کرده است

یکی از تحلیلگران IDC اینطور توضیح میدهد که ساعت های هوشمند برای همه نیستند. مشکل اصلی ساعت های هوشمند این است که امکانات بیشتری از یک اسمارتفون در اختیار کاربر قرار نمی دهند. البته درست است که می توان آنها را همه جا روی مچ دست در اختیار داشت و در بعضی شرایط خاص ممکن است کارایی داشته باشند اما اکثر مردم ترجیح می دهند به جای اینکه برای خرید یک ساعت هوشمند هزینه کنند دو ثانیه وقت صرف کنند و گوشی خود را از جیب خارج کنند.

به بیان دیگر ساعت ها و گوشی های هوشمند باید ویژگی ای داشته باشند که بتوان آنها را از هم جدا کرد، در غیر این صورت بازار ساعت های هوشمند رو به نابودی می رود. همانطور که بالاتر توضیح داده شد تولید این ساعت ها باید به نحوی باشد که کارایی تخصصی پیدا کنند، و در حال حاضر به نظر می رسد که بازار دستگاه های Fitness Tracker یا تناسب اندام که برای فعالیت های ورزشی و سلامتی کاربرد دارند بیشترین مشتری را داشته باشد. این دستگاه ها علاوه بر بررسی فعالیت های ورزشی حتی ضربان قلب کاربر را نیر می توانند نشان دهند.

دیدگاه خود را ثبت کنید